Oleksandr oraz Valeriy Haiday

 

Razem z moim bratem byliśmy kibicami dłużej niż czternaście lat. Odkąd dowidzieliśmy się, że Ukraina będzie gospodarzem UEFA EURO 2012, zaczęliśmy marzyć aby wziąć udział w tym historycznym wydarzeniu.

 

 

Byliśmy wstrząśnięci, kiedy udało nam się zdobyć bilety na mecz Ukraina-Szwecja, który odbył się na Stadionie Olimpijskim w Kijowie. Kiedy jechaliśmy do Kijowa, wszystkie auta dookoła nas miały ukraińskie flagi. Jakbyśmy byli w niebiesko-żółtym morzu. Czuliśmy, że to wielkie święto dla Kijowa i całego kraju. Kiedy dotarliśmy na stadion, rozpoczął się najważniejszy moment całego mojego życia.

 

Ogromne wrażenie zrobiła na mnie ilość ludzi; nigdy wcześniej nie widziałem tylu ludzi w jednym miejscu. Następnie zeszliśmy na parking podziemny i czułem jakbym był w fantastycznym filmie. Stewardzi byli bardzo przyjaźni i mili i pytali, czy nie potrzebujemy jakiejś pomocy. Byłem bardzo zadowolony. Po parkingu przemieściliśmy się windą na miejsce przed stadionem. Kiedy zobaczyliśmy stadion, zaniemówiliśmy z emocji. Był tak wielki i piękny; wyglądał naprawdę jak główna arena EURO 2012. Spacerowaliśmy dookoła stadionu, kupiliśmy pamiątki i zrobili zdjęcia. Wszyscy byli przyjacielscy i uśmiechali się. Czułem się fantastycznie. 

 

Jestem bardzo wdzięczny osobom, które zrobiły tak dużo dla niepełnosprawnych kibiców, aby uczynić możliwym bycie częścią tego fantastycznego święta. Weszliśmy na stadion i kiedy zobaczyłem boisko zrozumiałem że moje marzenie stało się rzeczywistością. Obserwowałem zapełniający się stadion i czułem się bardzo szczęśliwy. Ceremonia otwarcia była wspaniała!

 

Kiedy ukraińska drużyna wyszła na murawę, stadion eksplodował jak wulkan. Podczas hymnu czułem, że jesteśmy wszyscy razem. Gra się rozpoczęła, piłkarze byli tak blisko nas, że prawie graliśmy razem z nimi. Po meczu podeszli do nas i przywitali się.

Po opuszczeniu stadionu, świeciłem jak diament. Nigdy nie zapomnę tego dnia i tych emocji; zatrzymam tą niepowtarzalną atmosferę do końca życia. 

 

"Zatrzymam tą niepowtarzalną atmosferę do końca życia”

 

 

Oleksandr and Valeriy Haiday - Ukraina, 2012